2010 yapımı 'I'm Still Here', Joaquin Phoenix'un kamera önünde yaşadığı sıra dışı bir dönüşümü perdeye taşıyor. Film, Phoenix'in ünlü bir oyuncu olarak kariyerini aniden sonlandırıp, çıraklık aşamasındaki bir rapçi olma yolunda attığı adımları belgesel tarzında izleyiciye sunuyor. Yönetmen koltuğunda Casey Affleck'in oturduğu bu yapım, gerçeklik ile performans arasındaki çizgiyi kasıtlı olarak bulanıklaştırarak seyirciyi derin bir sorgulamaya davet ediyor.

Phoenix'in ekranlarda sergilediği dağınık, sakallı ve agresif hali, medyada büyük yankı uyandırmış ve filmin gerçek bir belgesel mi yoksa ustaca kurgulanmış bir performans mı olduğu konusunda tartışmalara yol açmıştır. Bu belirsizlik, filmin en çarpıcı yönlerinden birini oluşturuyor. Komedi, dram ve müzik unsurlarını harmanlayan yapım, şöhretin yıkıcı doğasını, medyanın rolünü ve kimlik arayışını sert ve çoğu zaman rahatsız edici bir dille ele alıyor.

Joaquin Phoenix'in performansı, ister tamamen gerçek ister kurgusal olsun, izleyiciyi etkileyecek kadar güçlü ve samimi duruyor. Filmin çekim stili ve doğaçlama hissi veren diyalogları, yaşananların otantikliği konusunda sürekli bir merak uyandırıyor. 'I'm Still Here', geleneksel anlatı yapılarını reddeden, cesur ve deneysel bir çalışma. Ünlülük kültürüne ve Hollywood mekanizmasına ilgi duyan, sınırları zorlayan filmler arayan izleyiciler için mutlaka görülmesi gereken, tartışmaya açık bir yapım. 108 dakikalık bu yolculuk, sıradan bir biyografik drama değil, performans sanatının sinemadaki ilginç bir tezahürü.