André Øvredal'ın yönettiği 2016 yapımı 'The Autopsy of Jane Doe', korku ve gerilim türlerini ustaca harmanlayan bir başyapıt. Film, babası Tommy (Brian Cox) ile birlikte aile işi olan morgda çalışan genç adli tıp uzmanı Austin (Emile Hirsch) üzerine odaklanır. İkili, polis tarafından getirilen ve kimliği belirlenemeyen güzel bir genç kadın cesedinin (Olwen Catherine Kelly) otopsisini yapmakla görevlendirilir. İlk bakışta sıradan görünen bu vaka, derinlemesine incelendikçe giderek daha gizemli ve ürkütücü bir hal alır.

Ceset üzerinde yapılan her kesi, mantığa aykırı bulguları ortaya çıkarır. Dışarıdan bakıldığında hiçbir travma izi taşımayan Jane Doe'nun iç organları ciddi şekilde hasarlıdır, gözleri taze bir cesedin gözleri gibi görünmektedir ve vücudunda açıklanamayan semboller bulunur. Tommy ve Austin, bu tıbbi anomalileri çözmeye çalışırken, morgda tuhaf olaylar yaşanmaya başlar. Radyodan gelen şarkılar anlam değiştirir, ışıklar söner ve kapılar kendiliğinden kilitlenir. Gerilim, karakterlerin laboratuvarda mahsur kalmasıyla doruk noktasına ulaşır.

Brian Cox ve Emile Hirsch'in gerçekçi ve samimi performansları, filmin inandırıcılığını artırıyor. İkili arasındaki baba-oğul dinamikleri, hikayenin duygusal çekirdeğini oluştururken, artan korku karşısında verdikleri tepkiler izleyiciyi de olayların içine çekiyor. André Øvredal'ın yönetmenliği, minimal bir mekanda maksimum gerilim yaratma konusunda oldukça başarılı. Özel efektlerden ziyade atmosfer, ses tasarımı ve psikolojik gerilime dayanan korku öğeleri, filmin unutulmaz etkisini pekiştiriyor. 'The Autopsy of Jane Doe', sıradan bir otopsi prosedürünü, doğaüstü ve akıl almaz bir kabusa dönüştürerek izleyiciyi başından sonuna kadar ekrana kilitleyen, zekice kurgulanmış bir gerilim filmi. Klasik korku öğelerini modern bir anlatımla sunması ve sürekli merak uyandıran hikayesiyle, tür hayranlarının mutlaka izlemesi gereken bir yapım.